Türkiye–Bahreyn ÇVÖA Madde 4

Madde 4 MUKİM 1. Bu Anlaşmanın amaçları bakımından, "bir Akit Devletin mukimi" terimi, a) Bahreyn yönünden, Bahreyn vatandaşı olan ve ilgili mali yılda, bir veya bir kaç seferde toplam olarak en az 183 gün Bahreyn’de bulunan bir gerçek kişiyi ve Bahreyn’de kurulan ya da yönetim merkezi Bahreyn’de bulunan bir şirket veya diğer tüzel kişileri; b) Türkiye yönünden, Türk mevzuatı gereğince ev, ikametgah, kanuni ana merkez, yönetim yeri veya benzer yapıda diğer herhangi bir kriter nedeniyle orada vergi mükellefi olan herhangi bir kişiyi ifade eder. Ancak bu terim, yalnızca bir Akit Devletteki kaynaklardan elde edilen gelir veya sermaye değer artış kazançları nedeniyle o Devlette vergiye tabi tutulan herhangi bir kişiyi kapsamaz. 2. 1 inci fıkra hükümleri dolayısıyla bir gerçek kişi her iki Akit Devletin de mukimi olduğunda, bu kişinin durumu aşağıdaki şekilde belirlenecektir: a) Bu kişi, yalnızca daimi olarak kalabileceği bir evin bulunduğu Devletin mukimi kabul edilecektir. Eğer bu kişinin her iki Devlette de daimi olarak kalabileceği bir evi varsa, bu kişi, kişisel ve ekonomik ilişkilerinin daha yakın olduğu Devletin mukimi kabul edilecektir (hayati menfaatlerin merkezi); b) Eğer kişinin hayati menfaatlerinin merkezinin yer aldığı Devlet saptanamazsa veya her iki Devlette de daimi olarak kalabileceği bir evi yoksa, bu kişi, yalnızca kalmayı adet edindiği evin bulunduğu Devletin mukimi kabul edilecektir; c) Eğer kişinin her iki Devlette de kalmayı adet edindiği bir ev varsa veya her iki Devlette de böyle bir ev sözkonusu değilse, bu kişi, yalnızca vatandaşı olduğu Devletin mukimi kabul edilecektir; ------- —4— ------- d) Eğer kişi her iki Devletin de vatandaşıysa veya her iki Devletin de vatandaşı değilse, Akit Devletlerin yetkili makamları sorunu karşılıklı anlaşmayla çözeceklerdir. 3. Gerçek kişi dışındaki bir kişi, 1 inci fıkra hükümleri dolayısıyla her iki Akit Devletin de mukimi olduğunda, bu kişi, yalnızca etkin yönetim merkezinin bulunduğu Devletin mukimi kabul edilecektir. Bununla beraber, bu kişi Devletlerden birinde etkin yönetim merkezine, diğerinde kanuni ana merkeze sahip olduğunda, Akit Devletlerin yetkili makamları karşılıklı anlaşma ile bu kişinin kanuni ana merkezinin gerçek etkin yönetim merkezi olarak kabul edilip edilmeyeceğini belirlemek için birbirlerine danışacaklardır.

Türkiye–Bahreyn ÇVÖA Madde 4

İlgili özelgeler