Türkiye–Danimarka ÇVÖA Madde 11 — Faiz

Madde 11 FAIZ 1. Bir Akit Devlette doğan ve diğer Akit Devletin bir mukimine ödenen faiz, bu diğer Devlette vergilendirilebilir. 2. Bununla beraber, bu faiz elde edildiği Akit Devlette ve o Devletin mevzuatına göre de vergilendirilebilir; ancak, faiz elde eden kişi faizin gerçek lehdarı ise, bu şekilde alınacak vergi, faizin gayrisafi tutarının yüzde 15'ini aşmayacaktır. 3. 2 nci fıkra hükümlerine bakılmaksızın, a) Danimarka'da doğan ve Türkiye Hükümeti'ne veya lürkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'na ödenen faizler Danimarka vergisinden muaf tutulacaktır; b) Türkiye'de doğan ve Danimarka Hükümeti'ne veya Danimarka Miili Bankası (Danmarks Nationalbank)'na ödenen faizler Türk vergisinden muaf tutula- caktır. 4. Bu maddede kullanılan "faiz" terimi, ipotek garantisine bağlı olsun olmasın veya borçlunun kazancını paylaşma hakkını tanısın tanımasın her nevi alacaktan doğan gelir ile özellikle devlet tahvillerinden ve diğer tahvillerden elde edilen gelirleri, bunun yanısıra sözkonusu bono ve tahvillere ilişkin prim ve ikramiyeleri ifade eder. 5. Bir Akit Devlet mukimi olan gerçek faiz lehdarı, faizin elde edildi- diğer Akit Devlette sahip olduğu bir işyeri vasıtasıyla ticari faaliyette bulunursa veya bir Türkiye mukimi, Danimarka'da bulunan bir sabit yeri kulla- narak Danimarka'da serbest meslek faaliyetinde bulunursa ve sözkonusu faizin ödendiği alacak ile bu işyeri veya sabit yer arasında etkin bir bağ bulunmak- taysa, 1 inci ve 2 nci fıkra hükümleri uygulama dışı kalacaktır. Bu durumda, olayına göre, 7 nci madde veya 14 üncü madde hükümleri uygulanacaktır. 6. Bir Devletin kendisi, politik alt bölümü, mahalli idaresi veya mukimi tarafından ödenen faizin, o Akit Devlette elde edildiği kabul olunacak- tır. Bununla beraber, faiz ödeyeh kişi, bir Akit Devletin mukimi olsun veya olmasın, bir Akit Devlette faiz Ödemeye neden olan borç-alacak ilişkisiyle bağlantılı bir işyerine veya sabit yere sahip olduğunda ve faiz bu işyerinden veya sabit yerden kaynaklandığında, sözkonusu faizin işyerinin veya sabit yerin bulunduğu Akit Devlette elde edildiği kabul olunacaktır. 7. Alacak karşılığında ödenen faizin miktarı, ödeyici ile gerçek lehdar arasında veya her ikisi ile bir başka kişi arasında varolan özel ilişki nedeniyle, böyle bir ilişkinin olmadığı durumlarda ödeyici ve lehdar arasında kararlaştırı- lacak miktarı herhangi bir nedenle aştığında, bu madde hükümleri en son bahsedilen miktara uygulanacaktır. Bu durumda ilâve ödeme, bu Anlaşmanın diğer hükümleri de dikkate alınarak her bir Akit Devletin mevzuatına göre vergilendirilebilecektir. 8. Devletlerden birinin bir mukimi, diğer Devletin bir mukimine sınai, ticari veya bilimsel mal, teçhizat veya ticari eşya sattığında ve sözkonusu mal, teçhizat veya ticari eşyanın bedeli bu eşyaların teslimini takip eden belirli bir süre sonra ödendiğinde, bu maddenin amaçları yönünden, sözkonusu ödemelerin hiçbir bölümü faiz olarak kabul edilmeyecektir. Böyle durumda, 5 ve 7 nci madde hükümleri uygulanacaktır.

Türkiye–Danimarka ÇVÖA Madde 11 — Faiz

İlgili özelgeler