Türkiye–Danimarka ÇVÖA Madde 30 — Yürürlükden Kalkma

Madde 30 YÜRÜRLÜKDEN KALKMA Bu Anlaşma, bir Akit Devlet tarafından feshedilinceye kadar yürürlükte kalacaktır. Akit Devletlerden her biri Anlaşmayı, Anlaşmanın yürürlüğe girdiği yılı izleyen beş yıllık süreden sonraki herhangi bir takvim yılının Haziran ayının 30 uncu günü veya daha önce diplomatik yollardan fesih ihbarnamesi vermek suretiyle feshedebilir. Bu durumda Anlaşma, fesih ihbarnamesinin verildiği yılı izleyen takvim yılının Ocak ayının birinci günü veya daha sonra başlayan vergi- lendirme dönemi ile müteakip vergilendirme dönemlerine ilişkin vergiler için hüküm ifade etmeyecektir. BU HUSUSLARI TEYİDEN, iki Devletin tam yetkili temsilcileri, bu Anlaş- mayı imzaladılar ve mühürlerini vazettiler. Türkçe, Danimarkaca ve İngilizce dillerinde, her üç metin aynı derecede geçerli olmak üzere, Ankara'da 30 Mayıs 1991 tarihinde düzenlenmiştir. Metinler arasında farklılık olması halinde, İngilizce metin geçerli olacaktır. TÜRKİYE CUMHURİYETİ DANİMARKA KRALLIĞI ADINA ADINA ALTAN TUFAN - NTELS CHRISTTIAN TILLISCH smmm PROTOKOL Türkiye Cumhuriyeti ile Danimarka Krallığı Arasında Gelir Üzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirmeyi Önleme ve Vergi Kaçakçılığına Engel Olma Anlaşmasını imzalayan taraflar, aşağıdaki hükümlerin Anlaşmanın bir bölümünü oluşturduğu hususunda anlaşmışlardır. 1. 6 ncı maddenin 2 nci fıkrası ile ilgili olarak "Her çeşit dalyan" teriminin gayrimenkul varlık kavramına dahil edileceği ve bunun açık deniz balıkçılığı açısından kullanılmayacağı anlaşılmak- tadır. 2. 7 nci maddenin 5 inci fıkrası ile ilgili olarak Bir işyerinin methodunu değiştirmesine izin verilirse, diğer Akit Devletin işyerinin bulunduğu Akit Devletin yetkili makamı, söz konusu işyerinin kazancının belirlenmesinde kullanılmakta olan eski method ile ilgili makamlarca kabul edilen yeni methodu diğer Akit Devlete bildirecektir. 3. 10, 11 ve 12 nci maddelerle ilgili olarak Her iki Devletin de mukimi olmayan kişilerce doğrudan veya dolaylı olarak kontrol edilen diğer Devletin bir mukimince gelir elde edildiğinde, Akit Devletlerden herbirinin bu madde hükümlerince sağlanan istisna ve muafiyetleri reddetme haklarının saklı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, bu Anlaşmadan yararlandırmayan Devletin yetkili makamı diğer Devletin yetkili makamına bilgi verecek ve yetkili makamlar bu hükmün uygulanma şeklini düzenleyeceklerdir. 4. 12 ve 13 üncü maddelerle ilgili olarak 12 nci maddenin 3 üncü fıkrasında belirtilen bir varlığın satışı dolayısıyla yapılan ödemelere, bu ödemenin sözkonusu varlığın yerçekten de devredilmesi karşılığında yapıldığı ispat edilmedikçe, 12 nci madde hükümlerinin uygulanacağı anlaşılmaktadır. Bu husus ispat edilirse 13 üncü madde hükümleri uygulanacaktır. 5. 15 inci maddenin 5 inci fıkrası ve 22 nci maddenin 1 inci ve 2 nci fıkralarının c bendleri ile ilgili olarak: 22 nci maddenin 1 inci ve 2 nci fıkralarının c) bendleri hükümleri- nin, 15 inci maddenin 5 inci fıkrasında bahsedilen kişilere uygulanmayacağı anlaşılmaktadır. 6. 23 üncü maddenin 3 üncü fıkrası ile ilgili olarak: Bir Akit Devlet teşebbüsünün, diğer Akit Devlet mukimine olan her türlü borcunun, bu teşebbüsün vergilendirilebilir sermayesinin belirlenmesi bakımından, benzer koşullarda, sanki ilk belirtilen Devletin bir mukimine borçla- nılmış gibi indirebileceği anlaşılmaktadır. 7. 24 Üncü maddenin 1 ihci fikrası ile ilgili olarak: Türkiye yönünden, bu Anlaşma hükümlerine aykırı düşen işlemin, ilk tebligatı takip eden bir yıl içinde yetkili makama bildirilmesinin zorunlu olduğu anlaşılmaktadır. Bununla beraber, bu süre sona erdiğinde, mükellef her halükarda durumu, ilgili vergilendirme dönemini takip eden takvim yılının Ocak ayının birinci gününden itibaren beş yıllık bir süre içinde Türkiye'deki yetkili makama sunabilecektir. İlgili vergilendirme dönemi, bu Anlaşma hükümlerine aykırı işleme konu teşkil eden gelirin elde edildiği yıldır. 8. 24 üncü maddenin 2'nci fıkrası ile ilgili olarak: 24 üncü maddenin 2 nci fıkrasının Türkiye'deki uygulaması yönünden, mükellefin, karşılıklı anlaşmadan kaynaklanan iadeyi, sözkonusu karşılıklı anlaşma sonucunun (iadeyi yapacak) vergi idaresi tarafından kendisine bildirilmesinden itibaren bir yıl içinde talep etme zorunda olduğu anlaşılmaktadır. 9. 26 ncı madde ile ilgili olarak: Başka türlü anlaşmaya varılmamışsa, a) Yardım sağlanmasında meydana gelen olağan maliyetler, yardım is- tenilen Devlet tarafından karşılanacaktır. b) Yardım sağlanmasında meydana gelen olağanüstü maliyetler, yardım talebinde bulunan Devlet tarafından karşılanacaktır. (b). alt bendinde belirtilen durumlarda, yardım istenilen Devlet; tahmini maliyet miktarlarını müracaat eden ülkeye bildirme yükümlülüğünü taahhüt edecektir. BU HUSUSLARI TEYİDEN, iki Devletin tam yetkili temsilcileri, bu Protokolu imzaladılar. Türkçe, Danimarkaca ve İngilizce dillerinde, her üç metin aynı derecede geçerli olmak üzere, Ankara'da 30 Mayıs 1991 tarihinde düzenlenmiştir. Metinler arasında farklılık olması halinde, İngilizce metin geçerli olacaktır. TÜRKİYE CUMHURİYETİ * DANİMARKA KRALLIĞI ADINA ADINA ALTAN TUFAN NIELS CHRISTTIAN TILLISCK lem

Türkiye–Danimarka ÇVÖA Madde 30 — Yürürlükden Kalkma

İlgili özelgeler