İçeriğe atla

Türkiye–Hollanda ÇVÖA Madde 23 — Çifte Vergilendirmenin Önlenmesi

Türkiye–Hollanda Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması

Madde 23 ÇIFTE VERGILENDIRMENIN ÖNLENMESI 1. Türkiye mukimleri için çifte vergilendirme aşağıdaki şekilde giderilecektir: a) Bir Türkiye mukimi, b) bendinde kavrananlar hariç olmak üzere, bu Anlaşma hükümlerine göre Hollanda'da vergilendirilebilen bir gelir unsuru elde ettiğinde Türkiye, bu geliri vergiden muaf tutacaktır. Ancak Türkiye, bu kişinin geriye kalan gelirine ilişkin vergiyi hesaplarken, muaf tutulan gelir sanki vergiden maf değilmiş gibi bir vergi oranı uygulayabilir. Temettüler için bu bendin bundan önceki hükmü Hollanda mukimi bir şirketin en az yüzde 10 sermaye- sini doğrudan doğruya elinde bulunduran bir Türkiye mukimine uygulanacaktır. b) Hollanda'da bu Anlaşma hükümleri uyarınca ödenen vergi, yabancı vergilerin mahsubuna ilişkin Türk vergi mevzuatı hükümlerine göre aşağıda sayılan gelirler üzerinden Türkiye'de alınan vergilere mahsup edilecektir. (i) a) bendinde yazılı olmayan temettüler; (ii) Faizler; (iii) Gayrimaddi hak bedelleri; (iv) 13 üncü Maddenin 5 inci fıkrası gereğince, Hollanda'da vergi- lendirilen sermaye değer artış kazançları. Bununla beraber bu mahsup, Hollanda'da vergilendirilebilen gelir için Türkiye'de mahsupdan Önce hesaplanan vergi miktarını aşmayacaktır. c) Bu fıkranın amaçları yönünden Hollanda'da gelir üzerinden Ödenen vergiler belirlenirken, Hollanda Yatırım Hesapları Kanununda (Met Investeringsrekening) bahsedilen yatırım primleri ve hibeleri ve yatırım yapmama ödemeleri dikkate alınmayacaktır. Bu paragrafın amaçları yönünden, 2 nci madde- nin 3 üncü fıkrasının b) bendinde ve 4 üncü fıkrasında belirtilen vergiler, gelir üzerinden alınan vergiler olarak kabul edilecektir. 2. Hollanda mukimleri için çifte vergilendirme aşağıdaki şekilde giderilecektir: a) Hollanda, mukimlerini vergilerken, sözkonusu vergilerin üzerinden hesaplandığı vergi matrahına, bu Anlaşma hükümlerine göre Türkiye'de vergilendi- rilebilen gelir unsurlarını dahil edebilir. b) Bununla beraber. bir Hollanda mukimi bu Anlaşmanın 6 ncı Maddesine. 7 nci Maddesine, 10 uncu Maddesinin 6 ncı fıkrasına. 11 inci Maddesinin 6 ncı fıkrasına. 12 inci Maddesinin 5 inci fıkrasına. 13 üncü Maddesinin 1 ve 2 inci fıkralarına. 14 üncü Maddesine, 15 inci Maddesinin 1 inci fıkrasına, 16 ncı Maddesine. 18 inci Maddesinin 3 üncü fıkrasına. 19 uncu Maddesine ve 22 inci Maddesinin 2 nci fıkrasına göre Türkiye'de vergilendirilebilen gelir unsurları elde ettiğinde ve bu gelir unsurlarını a) bendinde bahsedilen matraha dahil ettiğinde, Hollanda, sözkonusu gelir unsurlarını vergiden indirim yaparak muafi- yete tabi tutacaktır. Bu indirim. çifte vergilendirmenin önlenmesine ilişkin Hollanda mevzuatı hükümlerine uygunluk gösterecek bir şekilde hesaplanacaktır. amaçla, bahsedilen gelir unsurlarının. sözkonusu hükümlere göre Hollanda vergisinden muaf olan toplam gelir unsurlarına dahil olduğu kabul edilecektir. c) Bunun ötesinde Hollanda, bu Anlaşmanın 10 uncu Maddesinin 2 nci fıkrasına. 11 inci Maddesinin 2 nci fıkrasına. 12 nci Maddesinin 2 nci fıkrasına. 13 üncü Maddesinin 5 inci fıkrasına, 15 inci Maddesinin 3 üncü fıkrasına, 17 nci Maddesine ve 18 inci Maddesinin 2 nci fıkrasına göre Türkiye'de vergilendirile- bilen gelir unsurları için. hesaplanan Hollanda vergisinden mahsuba müsaade edecektir; ancak bunun için, bu gelir unsurlarının a) bendinde bahsedilen matra- dahil edilmesi zorunludur. Mahsup edilecek miktar, bu gelir unsurları için Türkiye'de ödenen vergiye eşit olacaktır. Ancak bu mahsup, eğer bu şekilde mat- raha alınan gelir unsurları, çifte vergilendirmeyi önlemeye ilişkin Hollanda mevzuatı hükümlerine göre Hollanda vergisinden muaf tutulan gelir unsurlarından ibaret olsaydı. ne miktarda indirime müsaade edilecek idiyse, bu miktarı aşmayacaktır. d) Türkiye'de yatırımları teşvik amacıyla tanınan vergi indirim, muafiyet ve istisnaları dolayısıyla, Türkiye'de mukim bir şirketin ödediği te- mettüler üzerinden, Türkiye'de doğan faiz üzerinden veya Türkiye'de elde edilen gayrimaddi hak bedeli üzerinden gerçekte alınan Türk vergisi, Türkiye'nin sırasiyle IN uncu Maddenin 2 nci fıkrasının a) ve b) bentleri, 11 inci Maddenin nci fıkrası ve 12 nci Maddenin 2 nci fıkrasına göre alabileceği vergiden daha düşük olursa, bu takdirde, sözkonusu temettü, faiz ve gayrimaddi hak bedelleri üzerinden Türkiye'de ödenen verginin, bahsedilen hükümlerde öngörülen oranlarda ödendiği kabul edilecektir. Bununla beraber, eğer Türk mevzuatına göre, daha önce bahsedilen temettü, faiz ve gayrimaddi hak bedellerine uygulanan genel vergi oranları. bu bentte bahsedilen vergi oranlarından daha aşağı düşürülürse, bendin amaçları yönünden bu düşük oranlar uygulanacaktır. Bu bent hükümleri, bu Anlaşmanın etkin hale geldiği tarihi takip eden on yıllık bir süre için uygu- lanacaktır. Bu süre, yetkili makamlar arasında karşılıklı anlaşmayla uzatılabilir. 3. DNevletlerden birinin bir mukimi, 13 üncü Maddenin 6 ncı fıkrası gereğince diğer Devlette vergilendirilebilen bir sermaye değer artış kazancı el- de ettiğinde, bu diğer Devlet sözkonusu kazanç üzerinden alacağı vergiden, söz- konusu kazanç için ilk bahsedilen Devlette alınan vergiye eşit bir miktarın mah- subuna müsaade edecektir. BÖLÜM ÖZEL HÜKÜMLER

İlgili özelgeler

Kaynak: mevzuat.gov.tr konsolide metni. Resmî metin için Resmî Gazete esastır; bu sayfa hukuki görüş değildir.