İçeriğe atla

Türkiye–İsviçre ÇVÖA Madde 25

Türkiye–İsviçre Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması

Madde 25 BİLGİ DEĞİŞİMİ yetkili makamları, 1. Akit Devletlerin bu Anlaşma hükümlerinin ile uyumsuzluk göstermediği sürece, bu uygulanmasıyla veya bu Anlaşma Anlaşma kapsamına giren vergilere ilişkin iç mevzuat hükümlerinin idaresi veya uygulanması ile ilgili olduğu öngörülen bilgileri değişime tabi tutacaklardır. belirtilen veya hususlarda anlaşmaya temsilcilerinden oluşan ortak bir komisyon kanalı da dâhil olmak üzere, doğrudan haberleşebilirler. Anlaşmaya varabilmek için sözlü görüş alışverişi gerekli görüldüğünde, bu görüşme, Akit Devletlerin yetkili makamlarının temsilcilerinden oluşan bir Komisyon kanalıyla yürütülebilir. kendilerinden birbirleriyle, varabilmek için Madde 25 BİLGİ DEĞİŞİMİ yetkili makamları, 1. Akit Devletlerin bu Anlaşma hükümlerinin ile uyumsuzluk göstermediği sürece, bu uygulanmasıyla veya bu Anlaşma Anlaşma kapsamına giren vergilere ilişkin iç mevzuat hükümlerinin idaresi veya uygulanması ile ilgili olduğu öngörülen bilgileri değişime tabi tutacaklardır. Bilgi değişimi 1 inci madde ile sınırlı değildir. 2. Bir Akit Devlet tarafından 1 inci fıkra kapsamında alınan her türlü bilgi, o Devletin kendi iç mevzuatı çerçevesinde elde edilen bilgiler gibi gizli tutulacak ve yalnızca 1 inci fıkrada belirtilen vergilerin tahakkuku veya tahsilâtıyla, cebri icrası ya da kovuşturmasıyla veya bu hususlardaki itirazlara bakmakla görevli kişi veya makamlara (adli makamlar ve idari kuruluşlar dâhil) verilebilecektir. Bu kişi veya makamlar söz konusu bilgileri yalnızca bu amaçlar doğrultusunda kullanacaklardır. 20 Bu kişi veya makamlar söz konusu bilgileri mahkeme duruşmalarında veya adli kararlar alınırken açıklayabilirler. Yukarıda belirtilenlerle bağlı kalınmaksızın, bir Akit Devlet tarafından alınan bilgi, söz konusu bilgi her iki Devletin yasaları uyarınca başka amaçlarla kullanılabiliyorsa ve bilgiyi veren Devletin bu türden bir kullanıma izin vermesi halinde, başka amaçlarla kullanılabilir. 3. 1 inci ve 2 nci fıkra hükümleri, hiçbir surette bir Akit Devleti: a) kendisinin veya diğer Akit Devletin mevzuatına ve idari uygulamalarına aykırı idari önlemler alma; b) kendisinin veya diğer Akit Devletin mevzuatı veya normal idari işlemleri çerçevesinde elde edilemeyen bilgileri sunma; c) herhangi bir ticari, sınai, mesleki sırrı veya ticari işlemi aleni hâle getiren bilgileri veya aleniyeti kamu düzenine aykırı düşen bilgileri verme yükümlülüğü altına sokacak şekilde yorumlanamaz. 4. Bir Akit Devlet tarafından bu madde uyarınca bilgi talep edilmesi durumunda, diğer Akit Devlet, kendi vergi amaçları yönünden bu bilgilere ihtiyacı olmasa bile, talep edilen bilgiyi sağlamak için kendi bilgi toplama yöntemlerini kullanacaktır. Önceki cümlede yer alan yükümlülük, 3 üncü fıkradaki sınırlamalara tabi olmakla birlikte, bu sınırlamalar hiç bir surette bir Akit Devlete, sadece ulusal menfaati olmadığı gerekçesiyle bilgi sağlamayı reddetme hakkı verecek şekilde yorumlanmayacaktır. 5. 3 üncü fıkra hükümleri hiç bir surette, bir Akit Devlete, bilginin bir banka, diğer finansal kurum, temsilci veya bir acente ya da yediemin gibi hareket eden bir kişide bulunması veya bir kişinin sermaye payları ile ilgili olması nedeniyle bu bilgiyi sağlamayı reddetme hakkı verecek şekilde yorumlanmayacaktır. Dolayısıyla, bu tür bir bilginin elde edilmesi amacıyla, bilginin talep edildiği Akit Devletin vergi idaresi, 3 üncü fıkra hükümlerine veya iç mevzuatında yer alan aksi yöndeki diğer hükümlere bağlı kalmaksızın bu fıkra kapsamına giren bilgilerin açıklanmasını sağlama yetkisine sahip olacaktır. j | |

İlgili özelgeler

Kaynak: mevzuat.gov.tr konsolide metni. Resmî metin için Resmî Gazete esastır; bu sayfa hukuki görüş değildir.