Türkiye–Lüksemburg ÇVÖA Madde 10

Madde 10 TEMETTÜLER 1. Bir Akit Devletin mukimi olan bir şirket tarafından diğer Akit Devletin bir mukimine ödenen temettüler, bu diğer Devlette vergilendirilebilir. 2. Bununla beraber sözkonusu temettüler, aynı zamanda temettü ödemesini yapan şirketin mukim olduğu Akit Devlette ve bu Devletin mevzuatına göre de vergilendirilebilir; ancak, temettünün gerçek lehdan diğer Akit Devletin mukimi ise, bu şekilde almacak vergi aşağıdaki oranları aşmayacaktır: a) Türkiye yönünden: i) Gerçek lehdar, temettü ödeyen şirketin sermayesinin doğrudan doğruya en az yüzde 25’ini elinde tutan bir şirket (ortaklıklar hariç) ise gayrisafı temettü tutarının yüzde 10’u ; ii) Tüm diğer durumlarda gayrisafı temettü tutarının yüzde 20’si. b) Lüksemburg yönünden: i) Gerçek lehdar, temettü ödeyen şirketin sermayesinin doğrudan doğruya en az yüzde 25’ini elinde tutan bir şirket (ortaklıklar hariç) ise gayrisafı temettü tutarının yüzde 5’i; ii) Tüm diğer durumlarda gayrisafı temettü tutarının yüzde 20’si. Bu fıkra, içinden temettü ödemesi yapılan şirket karının vergilendirilmesini etkilemeyecektir. 3. Bu maddede kullanılan "temettü" terimi, hisse senetlerinden, intifa senetlerinden veya intifa haklarından, kurucu hisse senetlerinden veya alacak niteliğinde olmayıp kazanca katılmayı sağlayan diğer haklardan elde edilen gelirler ile dağıtımı yapan şirketin mukim olduğu Devletin mevzuatına göre, vergileme yönünden hisse senetlerinden elde edilen gelirle aynı muameleyi gören diğer şirket haklarından elde edilen gelirleri kapsar, 4. Türkiye’de yer alan bir işyeri vasıtasıyla ticari faaliyette bulunan Lüksemburg mukimi olan bir şirketin kazancı, 7 nci maddeye göre vergilendirildikten sonra, kalan kısım üzerinden Türkiye’de, bu kalan kısmın yüzde 10’unu aşmayacak şekilde vergilendirilebilir. 5. Bir Akit Devlet mukimi olan temettünün gerçek lehdan, temettüyü ödeyen şirketin mukim olduğu diğer Akit Devlette yer alan bir işyeri vasıtasıyla ticari faaliyette bulunursa veya bir Türkiye mukimi, Lüksemburg’da yer alan sabit bir yer vasıtasıyla serbest meslek faaliyetinde bulunursa ve sözkonusu temettü elde ediş olayı ile bu işyeri veya sabit yer arasında önemli bir bağ bulunmaktaysa, 1 inci ve 2 nci fıkra hükümleri uygulanmayacaktır. Bu durumda, olayına göre 7 nci veya 14 üncü madde hükümleri uygulanacaktır. 6. Bir Akit Devlet mukimi olan bir şirket, diğer Akit Devlette kazanç veya gelir elde ettiğinde, bu diğer Devlet, bu şirket tarafından ödenen temettüler üzerinden herhangi bir vergi alamaz. Bunun istisnasım, sözkonusu temettülerin bu diğer Devletin mukimlerinden birine ödenmesi veya temettü elde ediş olayı ile bu diğer Devlette bulunan bir işyeri veya sabit yer arasında etkin bir bağ bulunması oluşturur. Aym şekilde bu diğer Devlet, bu şirketin dağıtılmayan kazançları üzerinden de bir dağıtılmayan kazanç vergisi alamaz. Dağıtılan temettülerin veya dağıtılmamış kazancın tamamen veya kısmen bu diğer Devlette elde edilen kazanç veya gelirden oluşması durumu değiştirmez. Bu fıkra hükümlerine bakılmaksızın, Türkiye, bu maddenin 4 üncü fıkrası uyarınca vergi alabilir.

Türkiye–Lüksemburg ÇVÖA Madde 10

İlgili özelgeler