Türkiye–Güney Afrika ÇVÖA Madde 23

Madde 23 AYRIM YAPILMAMASI 1. Bir Akit Devletin vatandaşları, diğer Akit Devlette, bu diğer Devletin koşullarda karşı karşıya kaldıkları veya kalabilecekleri vatandaşlarının aynı vergilemeden ve buna bağlı mükellefiyetlerden, özellikle mukimlik yönünden, değişik veya daha ağır bir vergilemeye veya buna bağlı mükellefiyetlere tabi tutulmayacaklardır. Bu hüküm, 1 inci madde hükümlerine bakılmaksızın, Akit Devletlerden birinin ya da her ikisinin mukimi olmayan kişilere de uygulanacaktır. 2. 10 uncu maddenin 4 üncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, bir Akit Devlet teşebbüsünün diğer Akit Devlette sahip olduğu bir işyeri, diğer Devlette, bu diğer Devletin aynı faaliyetleri yürüten teşebbüslerine göre daha az lehe bir vergileme ile karşı karşıya kalmayacaktır. 3. Bir Akit Devletin, diğer Akit Devletin bir veya bir kaç mukimi tarafından, doğrudan veya dolaylı olarak, kısmen veya tamamen sermayesine sahip olunan veya kontrol edilen teşebbüsleri, ilk bahsedilen Devlette, bu Devletin benzeri teşebbüslerinin tabi oldukları veya olabilecekleri vergilemeden veya buna bağlı mükellefiyetlerden tabi değişik veya daha ağır vergilemeye veya buna bağlı mükellefiyetlere tutulmayacaklardır. 4. Bu hükümler, bir Akit Devletin kendi mukimlerine şahsi veya ailevi durumları dolayısıyla uyguladığı şahsi indirimleri, vergi ve matrah indirimlerini diğer Akit Devlet mukimlerine de uygulama zorunda olduğu yönünde anlaşılmayacaktır. 5. 9 uncu maddenin 1 inci fıkrası, mukimi tarafından, doğrudan veya dolaylı olarak, kısmen veya tamamen sermayesine sahip olunan veya kontrol edilen teşebbüsleri, ilk bahsedilen Devlette, bu Devletin benzeri teşebbüslerinin tabi oldukları veya olabilecekleri vergilemeden veya buna bağlı mükellefiyetlerden tabi değişik veya daha ağır vergilemeye veya buna bağlı mükellefiyetlere tutulmayacaklardır. 4. Bu hükümler, bir Akit Devletin kendi mukimlerine şahsi veya ailevi durumları dolayısıyla uyguladığı şahsi indirimleri, vergi ve matrah indirimlerini diğer Akit Devlet mukimlerine de uygulama zorunda olduğu yönünde anlaşılmayacaktır. 5. 9 uncu maddenin 1 inci fıkrası, 11 inci maddenin 7 nci fıkrası veya 12 nci maddenin 6 nci fıkrası hükümlerinin uygulanacağı haller hariç olmak üzere, bir Akit Devlet teşebbüsünce diğer Akit Devletin bir mukimine ödenen faiz, gayrimaddi hak bedeli ve diğer ödemeler, bu teşebbüsün vergilendirilebilir kazancının belirlenmesinde, sözkonusu ödemeler aynı koşullarda ilk bahsedilen Devletin bir mukimine yapılmış gibi indirilebilecektir. m 6. Bu maddede yer alan hiçbir hüküm, Güney Afrika’nın, Türkiye mukimi olan bir şirketin Güney Afrika’daki bir işyerine atfedilebilen kazancını, şirket kazançlarına uygulanan norma! vergi oranını beş puan aşmayacak şekilde vergilendirmesini engellemeyecektir. Bu fıkra hükümleri, yalnızca, Güney Afrika mukimi olmayan şirketlerin şubelerine halihazırda uygulanan Şirketlerden alınan ikinci Vergi muafiyeti yürürlükte olduğu sürece uygulanacaktır. 7. Bu madde hükümleri, bu Anlaşmanın 2 nci maddesinde kavranan vergilere uygulanacaktır.

Türkiye–Güney Afrika ÇVÖA Madde 23

İlgili özelgeler